مولاى خود امام رضا عليه السّلام و جنازهء او را در مكان غسل دادن بگذار ! او را نظير پيغمبر خدا صلى اللّه عليه و آله با لباسهايش غسل بده . همين‌كه آن حضرت از غسل دادن پدر بزرگوارش فارغ شد بر جنازهء آن حضرت نماز خواند ، من نيز با امام جواد عليه السّلام نماز خواندم ، پس به من فرمود : اين گمراه ( يعنى مأمون ) را آگاه كن كه چيزى از غسل و كفن امام رضا را ناقص نكند ، هرگز استطاعت اين كار را نخواهد داشت . جنازهء حضرت امام رضا عليه السّلام در پيش چشم من بود تا سپيدهء صبح دميد ، ناگاه ديدم مأمون با جماعت زيادى آمد ، ترس از او مرا مانع شد كه شروع بسخن گفتن نمايم . مأمون به من گفت : اى عبد الرحمن بن يحى ! چه چيزى باعث شد كه شما دروغ بگوئيد ، مگر گمان شما اين نيست كه هيچ امامى از دنيا نميرود مگر اينكه فرزند و جانشين او متصدى امر غسل و كفن او خواهد ؟ اين جنازهء امام رضا عليه السّلام است كه در خراسانست و محمّد فرزند او در مدينه است ؟ . عبد الرحمن ميگويد : در جواب مأمون گفتم : يا امير المؤمنين شما ابتداء بسخن گفتن كردى ، اينك گوش كن ، مولاى من امام رضا عليه السّلام ديروز جريان شهادت خود را براى من فرمود ، به خدا قسم هنوز وقت نماز مغرب نرسيده بود كه آن حضرت درگذشت ، وقتى كه من نزديك جنازهء او رفتم ناگاه از عقب خود صدائى شنيدم كه به من فرمود : صبر كن ؛ و ما بقى جريان را براى مأمون نقل كردم . مأمون گفت : نشانى امام جواد را براى من بگو ! من نشانى لباسهاى آن حضرت را با آن ديوارى كه از آن خارج شده بود براى